تابستان 89 [8]
بهار 89 [4]
زمستان 88 [16]
پاییز 88 [10]
تابستان 88 [4]
بهار 88 [5]
زمستان 87 [9]
پاییز 87 [9]
تابستان 87 [11]
بهار 87 [18]
زمستان 86 [9]
پاییز 86 [5]
تابستان 86 [11]
بهار 86 [8]
زمستان 85 [26]
پاییز 85 [17]
تابستان 85 [24]
بهار 85 [21]
زمستان 84 [24]
پاییز 89 [8]
زمستان 89 [7]
بهار 90 [4]

مذهبی اسلامی (مداحی های جدید) + مذهبی اسلامی (فیلم و صوت اسلامی) + مذهبی اسلامی (بانک فیلم و صوت اسلامی 2) + خاکریز + دلگویه های غلامعلی مجاهد + غربتکده + دوست اختصاصی + حزب الله + روایت نامه + عشق و مشق + سیمرغ قاف + یا علی جان مددی + شکوفه نرگس + تشنه معرفت + دنیای سه خواهر + عبد زیر صفر + شیعه شناسی + مجله ینترنتی قرآن + کلرجی من + یک آرزو + نغمه های بندگی + لیلة القدر + ?Who + پیامبر اعظم + هیئت منتظرین + دیار رنج + وب نامه + باران عدل + طلبه ای از نسل سوم + محفل یاران + هیئات جوانان عاشوریی + عطشان + به یاد او + حرفهی جوانی + دفتر یادداشت + پشت خطی + معراج + مجنون الحسین + غم دوست + آفاق + صبح ظهور + محبوب + آدینه + شب رو + تشنه + ...


تمامی کسانی که به "بی معرفت" لینک داده اند می توانند از طریق  پیغام خصوصی به من اطلاع دهند تا به منظور قدردانی، لینک آنها در این بخش قرار بگیرد.

شنبه 5 دی 88

شعر: با اشکهاش دفتر خود را نمور کرد - ذهنش ز روضه های مجسم عبور کرد
شاعر: حمید رضا برقعی (در برنامه مهر و ماه - شعر خوانی در حضور مقام معظّم رهبری)
حجم: 5.12 مگابایت
فرمت فایل: 3gp

از اینجا دانلود کنید.

برای مشاهده متن کامل شعر بر روی ادامه مطلب کلیک کنید.

با اشکهاش دفتر خود را نمور کرد
ذهنش ز روضه های مجسم عبور کرد

در خود تمام مرثیه ها را مرور کرد
شاعر بساط سینه زنی را که جور کرد

احساس کرد از همه عالم جدا شدست
در بیتهاش مجلس ماتم بپا شدست

در اوج روضه که خوب دلش را غم گرفت
وقتی که میز و دفتر و خودکار دم گرفت

وفتش رسیده بود به دستش قلم گرفت
مثل همیشه رخصتی از محتشم گرفت

باز این چه شورش است که در جان واژه هاست
شاعر شکست خورده ی طوفان واژه هاست

بی اختیار شد، قلمش را رها گذاشت
دستی ز غیب قافیه را کربلا گذاشت

یک بیت بعد واژه ی لب تشنه را گذاشت
تن را جدا گذاشت و سر را جدا گذاشت

حس کرد پا به پاش جهان گریه می کند
دارد غروب فرشچیان گریه می کند

با این زبان چگونه بگویم چه ها کشید
بر روی خاک و خون بدنی را رها کشید

او را چنان بهر خدا بی ریا کشید
حتی براش جای کفن بوریا کشید

در خون کشید قافیه ها را، حروف را
از بس که گریه کرد تمام لهوف را

اما در اوج روضه کم آورد و رنگ باخت
بالا گرفت و سپس آسمان گداخت

این بند را جدای همه روی نیزه ساخت
خورشید روی نیزه غروبی نمی شناخت

بر اوج نیزه گرم طلوعی دوباره بود
او کهکشان روشن هفده ستاره بود

خون جای واژه بر لبش آمد و بعد از آن
پبشانیش پر از عرق سرد و بعد از آن

خود را میان معرکه حس کرد و بعد از ان
شاعر برید و تاب نیاورد و بعد از آن

در خلسه ای عمیق خودش بود و هیچکس
شاعر کنار دفترش افتاد از نفس

کلمات کلیدی : اشعار شنیدنی، حسین بن علی (ع)، دکلمه، محرم الحرام، امام خامنه ای، کلیپ های موبایلی

ارسال لینک :